Nie ma jak to być kochaną tylko wtedy kiedy ta druga osoba od Ciebie czegoś potrzebuje. Tak wiem, jestem dzieckiem i gówno wiem o życiu! Piszę bloga żeby się wyżalić czy po prostu zaszpanować... Nie wiem sama już. Mam rozterki życiowe, jestem tylko zwykłą nastolatką i każda to przechodzi. Nie ważne czy będziesz najszczęśliwszą osobą w oczach przyjaciół, tak czy inaczej po nocach będzie ryczeć jak pojebana...



Przepraszam za wszystkie przekleństwa ale mam po prostu takie uczucie... !


Maka-Paka

I TO ZAJEBISTE UCZUCIE KIEDY WIESZ, ŻE WSZYSCY MAJĄ CIEBIE W DUPIE!!

Już teraz wiem. Nie warto się przejmować takimi dupkami, którzy mają uczucia innych w dupie.
Wziąć głęboki oddech, pierś do przodu i iść przez życie z głową uniesioną do góry.
Zostawić wszystkie spalone mosty za sobą, jego  przy okazji też.
Czuć się wolną, wolną jak ptak, czuć się jakby można było zdobyć cały świat.
Nie przejmować się opinią innych ludzi, ale walczyć.
Życie jest nieustanną walką, a więc nie pozwól aby inny wojownik zabił Cibie i Twoje marzenia.

Co czuję...?

Oto jest pytanie.

Co tak naprawdę czuję?

Miłość, zauroczenie, nie wiesz.

Widzisz go:

Uśmiech na Twej twarzy od razu pojawia .

Serce bije szybciej.

Nie czujesz się sobą.

Nie wiesz co powiedzieć.

Patrzysz na niego ukradkiem,

widzisz jak się uśmiecha, 

niestety nie w Twą stronę.

Słyszysz jak się śmieje, 

słyszysz jego oddech, czujesz go na sobie.

Wiesz, że jest Ci bliższy Twemu sercu niż inny człowiek.

Szkoda tylko, że on nie wie, 

i że ty nie masz odwagi powiedzieć mu tego.

Ludzie się śmieją dlaczego wciąż żyjesz marzeniami o nim.

Dlaczego?

Ponieważ wolisz żyć w swoim świecie, 

niż żyć szarą rzeczywistością.

W tych marzeniach jesteś szczęśliwa z nim, 

ale na prawdę wolisz ronić nocą łzy,

niż zapewnić sobie szczęście 

Myślałaś, że go znasz, myślałaś, że wiesz jaki na prawdę jest. 

Ale dopiero dowiedziałaś się wszystkiego,

 po tym jak traktuję Cię przy kumplach. 

Był miły i czuły, ale kiedy ujrzał kumpli 

sprawił Ci ogromny ból swoim zachowaniem, 

tym jak Cię potraktował. 

Prawdziwym dżentelmenem okazał się ten, który dotrzymał Ci towarzystwa w każdej sytuacji.

I tak na prawdę go znałaś...

I tak mu ufałaś...

A to on stracił Twoje zaufanie.

To ty już tak łatwo mu nie zaufasz.

I wtedy zadajesz sobie pytanie:

"Czy chcesz znać kogoś takiego"

"Czy zaufasz mu z powrotem"

Nie wiesz? 

Każda z nas wahała by się.

Każda z nas miałaby ochotę się schować ze wstydu.

Zaszyć się w kąt.

Uronić parę łez, a na końcu najchętniej o nim zapomnieć. 

Ale czy tak się da?

Na pewno nie,

 słyszysz jego głos,

słyszysz jego ulubioną piosenkę,

widzisz go,

widzisz jak gra na gitarze.

A więc na koniec. 

Znasz takiego kogoś?

Jeżeli tak:

Uświadom mu, że nie robi na tobie wrażenie

olewanie Cię, i że nie chcesz żyć w takim układzie.

Jeżeli nie:

To zapamiętaj to na przyszłość.

The rain falls, to the ground
So much harder when you're not around
'Cause my love for you
Is so strong
But is yours really true?
You said you loved me
But my heart still says we're through
I'm feeling sorrow
But there's nothing I can do

I've seen fire and I've seen rain

I've seen sunny days that I thought would never end

I've seen lonely times when I could not find a friend

But I always thought that I'd see you again

He denies to break my heart

So homesick and confused

But I know I must play my part

And tears I must conceal,